November 24, 2015 at 11:04PM

۱- فصلی که آهسته آغاز شد، ناامید کننده پیش رفت و تا همین یک ماه پیش تنها نوید فاجعه بود، حالا دارد تازه اوج می‌گیرد. بارسا در چند هفته گذشته، مخصوصا پس از آن بازی لاس‌پالماس و مصدوم شدن مسی، کم کم عوض شده است. چیز دیگری شده از آن موجود خسته و بی‌حوصله. همان حوالی پلکیده تا دوباره روزهای خوشش برسد و حالا دیگر آن روزها رسیده‌اند انگار. از سه شب پیش، ما را در ارگاسم دائم نگه داشته. چپ و راست رفته‌ایم گل‌هایش به رئال را دیده‌ایم و هنوز سیر نشده‌ایم. امروز دوباره بازی را کامل دیدیم با گزارش ری هادسن دیوانه. هیولایی دارد می‌شود دوباره بارسا. امشب هم هر لحظه برق است که در رگهایمان می‌دواند، با هر حرکتش. رومی‌ها را از میانه و جناح‌ها چنان می‌برند که انگار چاقوی داغ در کره نرم. می‌رقصانندشان و ما را نیز.
۲- شعبده بارسا، در گل‌هایش نیست و یا در حرکت‌های گاه به گاه و انفجاری. زیبایی‌شان در یک روند جاریست. یک رود. آفرینش دم به دم. زیبایی‌شان در بازی‌شان است. در فلسفه و هدف. در اشتهایشان، وقتی ۴ گل زده‌اند. زیبایی‌شان، در تعریف دوباره فوتبال است برای دیگران.
۳- انتظارمان از رم بیشتر بود. فکر می‌کردیم اقلا مثل بازی رفت، بتوانند تنه‌ای به ما بسایند و خودی نشان دهند. داستان نابودی‌شان، خیلی پیشتر از اینها نوشته شده بود. کولیزیوم بودند که زمانی شاید شکوهی داشته و حالا خرابه‌ای است. اینها چطور رده چهارم سری آ هستند، هرگز نخواهیم دانست.
۴- خوبی بازی برای بارسا این بود که فرمالن و سرجی سامپر بالاخره بازی کردند. خبر بد، مصدومیت سرجی روبرتو بود که حالا شده مردمک چشم‌مان. آنی که هر لحظه می‌تواند جای دیگری از زمین باشد و نقشی تازه به دوش بگیرد و باز هم بدرخشد. از یک ستاره حرف نمی‌زنیم. از کسی با توانایی‌های وحشتناک حرف نمی‌زنیم. از جوانی می‌گوییم که در سه ماه گذشته ناگهان بزرگ شده. استخوان ترکانده و قبای بزرگان را به تن کرده. از آنی می‌گوییم که حالا دیگر مهم نیست کجای زمین بازی کند. از آنی که به جای دنی آلوز، لیونل مسی، آندرس اینیستا، ایوان راکیتیچ و سرجیو بوسکتس بازی کرده است. از آنی می‌گوییم که جای خالی چابی را پر کرده، با افزودن ذره‌ای از هر کدام از آن بالایی‌ها. از آنی می‌‌گوییم که به شکل نیاز تیم درمی‌آید. بگو چه می‌خواهی و او می‌داند چه طور آنی باشد که خواسته‌ای. تیری آنری گفته که جوان‌ها باید رونالدو و مسی را فراموش کنند، که از سیاره دیگری آمده‌اند. باید یاد بگیرند مثل توماس مولر باشند. حالا ما هم می‌گوییم، ای جوانان! اینیستا و چابی را فراموش کنید. باید مثل روبرتو باشید. احسنت، آقای روبرتو. احسنت.
۵- حالا که دوباره مسی را داریم، باید لابد عادت کنیم به تنبلی‌هایش. به این که گاهی توپ را بدجا لو می‌دهد و تیم را به خطر می‌اندازد. لابد باید دوباره تعارف‌های آن سه سر هیدرا را ببینیم و لوس‌بازی‌های نیمار را. بودن مسی، همه چیز را ساده‌تر می‌کند. جاذبه به اختیارش کم و زیاد می‌شود و زمان، تند و کند. ولی چند وقتی است دوست داریم جای دیگری هم ببینیمش. فکر مسی در آرسنال، لذتی به وجودمان ریخته است برابر با بردن رئال. بسیار هیجان‌انگیز خواهد بود.
۶- آخرش نتوانستیم هم بکشیم. سرجی سامپر که آمد، همه فکر تیم مختل شد. دیگر بوسکتس نداشتیم با آن پاهای دراز و چسبناکش و آن پاس‌های تک‌ضربش. بوسکتس نبود که جاگیری‌هایش، به ناگاه فشار را از دفاع بردارد و با توپ‌گیری‌هایش و پاس‌های عجیبش، ما را از دفاع به حمله ببرد. ولی از او خوشمان می‌آید. چیزی در وجودش است از جنس بوسکتس، کمی هجومی‌تر. اقلا از گومبائو بهتر است. حضورش را می‌شود در زمین دید و حس کرد. شاید دو سال دیگر درست شود. فرمالن و بارترا هم همینطور. زنگار بسته‌اند. با ساده‌ترین توپ‌ها هم گیج می‌شدند. نباید آن گل را می‌خوردیم. جایش نبود.
۷- مسی و سوارز و نیمار، ترکیبی کشنده است. سلاحی مرگبار. همه زیبایی‌اش اما در آب شدن خودخواهی است بین آن سه. دیگو سیمئونه گفته که زیباست دیدن همزیستی مسالمت‌آمیز آنها. رشک برانگیز است. فعلا داریم لذت می‌بریم از این سه. به شدت.
۸- غُلِبَتِ الرُّومُ، کما غلبت من قبلها مادرید، و ما ادراک ما غلبة علی‌ المادرید. رم اصلا به خوبی مادرید نبود. حتی نیمی از آن تیم هم نبود. همین وا می‌داردمان به تحسین دوباره بارسا برابر مادرید. مشعوفیم.
via Facebook

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: