Archive for مه 2015

May 30, 2015 at 11:41PM

مه 30, 2015

۱- و چگونه همان همیشگی‌ها را تکرار نکرد درباره او که الان نیمی از فوتبال دنیاست و تجسد همه آرزوهای ما. چگونه نگفت از آن که مربی بیلبائو هم پیش از بازی گفته بود چاره‌ای برایش نیست. مسی، فرای آن است که انتظار داشتیم در دوران زندگی‌مان ببینیم. چیزی که نمی‌دانستیم می‌تواند باشد. کارهایی که فکر نمی‌کردیم بشود کرد. همه این‌ها به کنار، فکر نمی‌کردیم بشود این همه سال تکرارش کرد. هر بار بهتر از پیش. هر بار، کامل‌تر. امسال، مسی بازیکن کاملی شد. صد در صد کامل.
۲- خجالت‌آور است آدم در خانه خودش غریبه باشد. کمپ‌نو زیر بار سوت‌های بی‌امان مسافرهایش دفن شده است. حالا که بارسا تیم کاملی شده، باید فکر هم به حال تماشاچیان کنند.
۳- کم‌کم دارد به زیر پوست‌مان می‌خزد این هدر دادن‌های بی‌امان سوارز و نیمار. یادواره رادیوی لامپی پدربزرگ هستند که ما بچه‌ها تفریح می‌کردیم با روشن‌کردنش، تنها از آن که می‌نشستیم منتظر گرم‌شدنش و درآمدن صدایش. از آن سو حالا که آلوز دوپایش را بیرون از بارسلونا گذاشته، شده است سوپرمن میدان و رقبایش در بارسا همه شانه به شانه فضاهای خالی می‌سایند.
۴- بارسا با آمدن چابی، بهتر هم شد. کاش می‌شد چند سالی جوانش کرد. اینیستا آن نیست که تیم لوییز انریکه می‌خواهد انگار. کاپیتان پویول را هم می‌توانیم فراموش کنیم، ولی کاپیتان چابی‌ را نه. جای او خالی خواهد ماند. دو کاپیتان بارسا رفته‌اند برای گرفتن جام. گزارشگر می‌گوید: «چابی و اینیستا. تیکی و تاکا.»
۵- در تیم حریف، هیچ کس شایسته‌تر از ویلیامز نبود برای گل زدن. به گونه‌ای بازی می‌کرد که انگار در تلاش است برای آمدن به بارسا. خوشمان آمد از او. به تنهایی یک تیم بود. قدردانی کنیم از روح فوتبالی آتلتیک بیلبائو. نود دقیقه تمام پی فوتبال بودند. قابل احترام.
۶- قدردانی کنیم از قدرت عجیب تراستگن در بازی با پا. هیچ کدام از دفاع‌های تیم به اندازه او دقیق نیستند.
۷- حالا مانده است یک بازی. بارسلونا در برابر شاخه ورزشی مافیا. بهترین‌های دنیا برابر اتوبوس پارک شده. معنای فوتبال برابر معجزه داوری. بی‌صبرانه منتظریم و فکر می‌کنیم چندان حریفی نیستند برای ما.
۸- در انتها، یک بار دیگر گل مسی را با هم ببینیم. مارتینز حق دارد مربی فصل آینده بارسا باشد و اگر هم ماند، باید سجده شکر بر مسی بگذارد؛ و برعکس.
via Facebook

May 24, 2015 at 12:46PM

مه 24, 2015

لئو، بیا از من و ماسچرانو عکس بگیر
via Facebook

Toque Inicial on Twitter

مه 24, 2015

لئو، بیا از من و ماسچرانو عکس بگیر
via Facebook https://twitter.com/toque_inicial/status/601735564195397632/photo/1

May 17, 2015 at 09:05PM

مه 17, 2015

صفر- هیچ کس شایسته تر از مسی نبود، برای پایان بخشیدن به فصلی که خودش از سنگ و گل شکلش داده بود. او، درک دیگری از زمان و مکان دارد. فرای ابعاد است. در زمان دیگری زندگی می‌کند. در جهانی موازی.
۱- در این بند، جای خالی سوارز احساس می‌شود. (تکراری است، ولی خوشمان آمد یک بار دیگر هم استفاده‌اش کنیم.)
۲- باید همان نیمه اول کار را تمام می‌کردیم. اگر سوارز بود، مسی دیگر وقت نمی‌کرد سه ضربه سر به آن بدی بزند، دفاع آتلتیکو وقت نمی‌کرد پدرو را به کلی از بازی بیرون کند، ورزشگاه جرات نمی‌کرد نفس بکشد.
۳- آخرش نفهمیدیم این آقای داور در چه عوالمی سیر می‌کند. همیشه بوی خطر می‌دهد برای یکی از دو تیم و بیشتر وقتها بر شانه تیم بهتر می‌نشیند تا به خاک سیاه بنشاندشان. این آقا، پر است از اشتباه.
۴- آتلتی اگر زمین را به خون و گه نکشد، تیم قابل احترامی است. نسبت به سال گذشته، لبه‌های تیزشان انگار گرد شده و سیمئونه هم کمتر از قبل دندان به هم می‌ساید. ولی اگر آردا توران و کوکه سرحال نباشند، نیمی از تیم مرده است. خوشحالیم که مدتهاست حال خوشی ندارند.
۵- راضی هستیم از راکیتیچ و چیزی که به تیم اضافه کرده. دارد جای چابی عزیز ما را خوب پر می‌کند. ناراضی هستیم از ژرمی متیو، به شدت تمام. ناامنی را تزریق می‌کند به تیم این دراز نارنجی. نفهمیدیم چرا او را به جای آلبا آورد و نفهمیدیم چرا رافینیا را به جای راکیتیچ آورد. بازی داشت از دست می‌رفت.
۶- آتلتی اگر که همان چند دقیقه آخر نتواند دعوایی راه بیندازد که دیگر آتلتی نیست. همین است که هنوز نتوانسته‌ایم آنها را شایسته احترام بدانیم. فصل گذشته چه فشاری به ماهیچه‌های تحتانی ما وارد شد از شادی آتلتی در کمپ نو. حالا بچشید ای فرزندان فضاحت و فحشا!
۷- یکی از سه تا را گرفتیم. آن هم در فصلی که به هیچ امید نداشتیم و منتظر زیر و رو شدن بودیم. منتظر پوست انداختن. عرض احترام خدمت جناب لوییز انریکه مارتینز. بارسای او هر از گاهی شعر شاملو را شبیه می‌شود: زیبا، به قامت، کوبنده. با سرانگشت سنجیده و به دقت آمیخته. ناگهانی و سهمگین.
۸- فرمالن و دوگلاس هم الان حتی قهرمانی لالیگا را در رزومه‌شان دارند؟
via Facebook

ROCKRADIO.COM | rock music for life

مه 17, 2015

پیشنهاد برای آنها که راک و متال دوست دارند: یک رادیوی خوب. هر ژانر، کانال خودش را دارد. تا حالا که راک دهه ۶۰ آهنگهای خیلی خوبی داشته، ولی جای دهه ۷۰ خالی است.
می‌توانید از وب‌سایتش استفاده کنید ولی بهترین شیوه گوش دادن به نظر من، با Clementine عزیز است؛ یکی از بهترین نرم‌افزارهای پخش و مدیریت آرشیو موسیقی (باور کنید که خیلی هیجان‌انگیزتر از آن است که من اینجا نوشته‌ام). می‌توانید از اینجا دانلودش کنید: http://ift.tt/1mYRw8n
via Facebook http://ift.tt/1e2u0z9

May 17, 2015 at 11:00AM

مه 17, 2015

پیشنهاد برای آنها که راک و متال دوست دارند: یک رادیوی خوب. هر ژانر، کانال خودش را دارد. تا حالا که راک دهه ۶۰ آهنگهای خیلی خوبی داشته، ولی جای دهه ۷۰ خالی است.
می‌توانید از وب‌سایتش استفاده کنید ولی بهترین شیوه گوش دادن به نظر من، با Clementine عزیز است؛ یکی از بهترین نرم‌افزارهای پخش و مدیریت آرشیو موسیقی (باور کنید که خیلی هیجان‌انگیزتر از آن است که من اینجا نوشته‌ام). می‌توانید از اینجا دانلودش کنید: http://ift.tt/1mYRw8n
via Facebook

May 16, 2015 at 10:19PM

مه 16, 2015

شبکه آرته رو ببینید برای مستند بی‌.بی‌. کینگ. همین الان.
via Facebook

Manic Street Preachers – If You Tolerate This Your Children Will Be Next

مه 13, 2015

Manic Street Preachers را دریابید ای کسانی که آلترناتیو/هارد راک دوست دارید. حالا این آهنگ بسیار معروفشان If You Tolerate This Your Children Will Be Next را هم حتی اگر کنار بگذاریم، کارهای خوبی دارند و ترانه‌هایی بسیار قوی.
via Facebook https://www.youtube.com/watch?v=cX8szNPgrEs

May 13, 2015 at 07:52PM

مه 13, 2015

Manic Street Preachers را دریابید ای کسانی که آلترناتیو/هارد راک دوست دارید. حالا این آهنگ بسیار معروفشان If You Tolerate This Your Children Will Be Next را هم حتی اگر کنار بگذاریم، کارهای خوبی دارند و ترانه‌هایی بسیار قوی.
via Facebook

The Doors – The Crystal Ship [Lyrics] [HQ]

مه 13, 2015

هرگز این آهنگ را فراموش نخواهید کرد، ترانه‌اش را اگر بخوانید. روزهاست که آن چند ثانیه اولش چسبیده به مغزم و خودش را تکرار می‌کند. دوره‌هایی داشته‌ام که روی گروه‌هایی گیر کرده بودم. مدتی لد زپلین بود و زمانی متالیکا و دوره‌ای طولانی پینک فلوید و بازه کوتاهی بوناماسا و مثلا آر.ای.ام و دیگران. این دوره جیم موریسون و دِ دورز برایم بسیار عجیب است. هیچ چیز دیگری نمی‌توانم گوش کنم. صدای هولناکش رهایم نمی‌کند و بدتر این‌که به تازگی اسیر صداسازی عجیب ری مانزارک هم شده‌ام. کارهای این گروه را می‌شود دو دسته کرد: عالی و فوق‌العاده.

Before you slip into unconsciousness
I’d like to have another kiss
Another flashing chance at bliss
Another kiss, another kiss

The days are bright and filled with pain
Enclose me in your gentle rain
The time you ran was too insane
We’ll meet again, we’ll meet again

Oh tell me where your freedom lies
The streets are fields that never die
Deliver me from reasons why
You’d rather cry, I’d rather fly

The crystal ship is being filled
A thousand girls, a thousand thrills
A million ways to spend your time
When we get back, I’ll drop a line

— The Doors – Crystal Ship
via Facebook https://www.youtube.com/watch?v=KqJwO9A2ivI