April 08, 2015 at 10:22PM

۱- بیهوده است تلاش برای نوشتن درباره این تیم. گیریم که چهار گل زده باشد، چه سود که دیگر دلمان را نمی‌برد بازی فردی و تیمی‌شان. خودمان را می‌فریبیم. با خود می‌گوییم که همه اینها بخشی از برنامه بلندمدت تیم است. می‌دانیم که نیست. بارسای انریکه، فوتبال را مثل خیلی از تیم‌های دیگر بازی می‌کند و آن هم بی‌هیجان و زیبایی دیگران.
۲- شب فاجعه‌آمیز بارترا و مسی، برای هرکدام یک گل داشت. اولی هشتاد دقیقه احتیاج داشت تا خودش را پیدا کند و دومی، دومی، امان از دومی و فغان از دست دومی با آن سهل‌انگاری‌اش و بی‌خیالی‌اش. امیدواریم هنوز مصدوم باشد یا این که هرچه دارد برای بازی‌های هفته آینده نگه داشته باشد. خودمان را هنوز هم می‌فریبیم.
۳- هرچه که دفاع بارسا خنده‌دار بود، سرخی روبرتو در عوض جدی بود و خوب. باید بهترین بازیکن زمین شده باشد، از بس که خودش را خوب در بازی حل می‌کرد و همیشه جای مناسب بود و راحت تصمیم می‌گرفت و بی‌خطر بازی می‌کرد و توپ را خوب تقسیم می‌کرد. چابی هم درس کنترل توپ و بازی می‌دهد به همه‌شان. ولی هافبک از خلاقیت خالی شده. حیف.
۴- روزی آمده که دوست داریم پدرو بازی کند و آن پسرک هنوز غوره نشده پایش به زمین باز نشود. دلمان در گروی توپ‌هایی است که پدرو خراب می‌کند، از بس که بدمان می‌آید از بازی نمایشی آن جوانک. اقلا پدرو برای تیم بازی می‌کند و خوب می‌دود.
۵- می‌گویند زیبایی در چشم بیننده است. می‌ترسیم این ترکیب ناهموار و ناقص، این موجود ناتمام، این حجم موهوم پرآشوب، زیبایی را از یاد چشمان ما ببرد.
via Facebook

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: