December 23, 2014 at 09:27PM

به بهانه لیست بهترین‌های لالیگا تا اینجای فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵
بارسلونا، آنقدرها هم رنجور نیست در برابر تیم‌های معمولی. اقلا هنوز سه بازیکن در میان یازده نفر برتر دارد: براوو، نیمار، مسی. انگار که این لیست خواسته باشد به مشکل بارسا نور بتاباند. هیچ کدام از دفاع‌ها و هافبک‌های بارسا را نمی‌بینیم، نه در این لیست و نه در زمین بازی.
۱- تراستگن و براوو خریدهای خوبی بودند. اولی هنوز باید یاد بگیرد، که به نظرم برای همین در لیگ قهرمانان اروپا به او میدان دادند، و دومی می‌تواند دست‌کم سه چهار سال دیگر درون دروازه باشد. این وسط کسی که دیده نمی‌شود، ماسیپ است که تازه در بیست و پنج سالگی اولین بازیش را برای بارسلونا انجام داده. بارسلونا تا مدتها نباید نگران دروازه‌اش باشد.
۲- از آلوز و مونتویا آنقدر بد گفته‌ام که اگر روزی با آنها رو در رو شوم، خجالت بکشم به چشمهایشان نگاه کنم. آلوز که هیچ وقت بازیکن محبوب من نبوده و مونتویا هم امیدمان را پرپر کرده است. خرید دوگلاس به عنوان یک جانشین برای پست دفاع راست، چندان عاقلانه به نظر نمی‌آید. من چشمم از او آب نمی‌خورد. حالا که مونتویا و آلوز قرار شده بروند و بارسا هم حق خرید ندارد، باید یکی از تیم جوانان بیاید و جای خالی را پر کند. از بازی «ادگار له» خوشمان آمده، که بیشتر دفاع وسط است ولی می‌تواند سمت راست هم بازی کند. شاید او گزینه خوبی باشد.
۳- دفاع وسط می‌توانست همه تیم را شکل بدهد، با این همه انتخاب. بارترا باید زمان بازی بیشتری داشته باشد و حقش است که بازیکن ثابت باشد، با وجود سن کم. پیکه بعد از آن دوره وحشتناک دارد رو به بهبودی می‌رود، ولی خیلی جا دارد تا دوباره قابل اعتماد شود. جرمی متیو، درست سر بزنگاه خرابکاری می‌کند و نه پاس‌هایش کمکی به تیم می‌کند و نه حرکتهایش. ماسچرانو به تنهایی آبروی دفاع است، ولی روی توپ‌های هوایی به مشکل می‌خورد. تازه همه توانایی‌هایش در تخریب بازی حریف به هدر می‌رود. ورمالن هم که معلوم نیست اصلا بتواند بازی کند.
۴- دفاع چپ هم برای خودش داستانی دارد. آدریانو مدتهاست که چندان آماده به نظر نمی‌آید و آلبا عملا تنها گزینه است. دیدن متیو در این پست، خنده‌دار است و رقت‌انگیز. تیم «بارسلونا ب» برای این پست می‌تواند گریمالدو را تقدیم کند، دو سه سال دیگر.
۵- حالا که انگار تیمهایی پیدا شده‌اند که پیکه را بخواهند، بد نیست که برود. جا برای بارترا باز می‌شود و ادگار. باید بارسا یک دفاع راست خوب بخرد و فکری هم به حال دفاع‌های وسطش بکند. شاید بد نباشد که سیستم را به ۳-۴-۳ تغییر دهد: پیکه یا بارترا، ماسچرانو یا متیو، آلبا.
۶- هافبک دفاعی، همه نقطه اتکای بارسا بوده و حالا بوسکتس دیگر مثل گذشته نیست و پایه‌های تیم سست شده است. با دفاع سه نفره، ماسچرانو می‌تواند جلوتر بازی کند و جای بوسکتس را بگیرد یا حتی در کنارش. تازه او می‌تواند پاس‌های بلند و قطری خوبی هم بدهد، که سرخیوی عزیز ما در این ناحیه به کلی تعطیل است. ولی سرجی سامپر را در راه داریم، که دل ما را به شدت گرم کرده با این تسلطش بر خود، توپ، بازی، حریف، میدان و سایر قضایا. حتی اگر بایرن مونیخ بتواند امسال بوسکتس را بخرد، باز هم زیاد ناراحت نمی‌شویم. فوتبال است دیگر.
۷- حالا که ژاوی دارد تمام می‌شود و اینیستا تصمیم ندارد به اوج بازگردد و سرجی روبرتو مثل اسکار طبل حلبی دست از رشد برداشته و راکیتیچ هم دوران نقاهت پس از پیوستن به بارسا را می‌گذراند، تنها اتفاق خوب نیم‌فصل در هافبک بارسا اول همان رافینیا بوده که چراغی برای آینده روشن نگه داشته. برای آینده‌ای دور. دور دور. برای وقتی که دوباره بارسا با هافبک هجومی بازی کند و مسی را نداشته باشد. هلیلوویچ و ترائوره هم می‌توانند با کمی تغییر سیستم، به تیم الف راه پیدا کنند که باز هم باید برای دو سه سال آینده فکرش را بکنیم. برای هلیلوویچ کمی نگرانیم. انتظار داشتیم بیشتر در تیم اول ببینیمش.
۸- برای هافبک فکر می‌کنم باید به ترکیب ماسچرانو، بوسکتس یا رامیرز، راکیتیچ، اینیستا دل ببندیم. شبیه به همان چیزی که در بازی با پاری‌سن‌ژرمن دیدیم، فقط کمی عاقلانه‌تر.
۹- برای روزی که پدرو نباشد، که انگار دارد به همین زودی‌ها می‌رسد، مونیر را داریم وسندرو رامیرز را و دونگو را. برای روزی که مسی نباشد، هیچ کس را. فابرگاس به درستی گفته که بارسلونا از مسی و ده نفر دیگر تشکیل شده است. سوارز در این تیم سی ساله نخواهد شد و به زحمت بتواند دوره لیورپول را تکرار کند. نیمار هم هرگز مسی دیگری نخواهد شد، که همه تلاشش خلاصه می‌شود به دریبل‌های نمایشی و زمین خوردن با کوچکترین برخوردی. انتخاب‌های فعلی خط حمله کاملا مشخص است و نیاز به بحث ندارد: مسی، سوارز، نیمار.
۱۰- لوییز انریکه باید بالاخره ترکیب تیمش را معلوم کند و نحوه بازیش را. او همه را سردرگم کرده است انگار. در بیست و سه بازی گذشته، تیم را با بیست و سه ترکیب مختلف به زمین فرستاده است و تیمش هم بیست و سه جور متفاوت بازی کرده. باید خیلی دست و دلباز باشیم و بگذاریم فعلا با این اسباب‌بازی‌های گران‌قیمتش بازی کند. اقلا یک سال هم می‌شود تیم را به دست یک آدم سختکوش سپرد و مطمئن بود که بازیکنان مثل دوران مارتینو یا تیتوی مرحوم، شب قبل از بازی را در منزل عمه‌جان سپری نمی‌کنند.
۱۱- همه هیجان این بارسا، در چیزی است که قرار است باشد، نه چیزی که هست.
via Facebook

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: