October 21, 2014 at 10:58PM

۱- گل خوردن آژاکس، بحث ثانیه‌ها بود؛ از همان دقیقه نخست. هویدا بود در تن‌هاشان و رفتار تک تک بازیکنانشان که برای میدان به این بزرگی هنوز آماده نیستند و احتمالا هرگز هم با این لباس آماده نخواهند بود. این تیم احترام‌انگیز، تولید می‌کند برای فوتبال. برای دنیا. دست و دلبازانه. دوره آنها نیست و تا مدتها نخواهد بود. پول، جای دیگری می‌چرخد. ولی آنها فوتبال را دوست دارند و بازیش می‌کنند، جسورانه هم بازیش می‌کنند، نه به مانند سلتی‌ها یا آتنی‌ها.
۲- آندرس اینیستا
۳- ما شاهد دوره زیبایی در فوتبال دنیا هستیم. روزی که پدرو بالاخره به نیمکت بچسبد و آن روز، چندان دور نیست.
۴- آندرس اینیستا
۵- ماسکرانو را (باید بالاخره روزی شبی وقتی بی‌وقتی تصمیم بگیریم که با ک صدایش کنیم یا همان چ خوب است، اصلا ماشرانو؟) دوست داریم و رهبریش را. لکن دلمان لک می‌زند برای جاگیری بوسکتس. گویا بارسا ال خِفِسیتو را زیادی به دفاع تبدیل کرده است. امشب جاگیری‌هایش در زمین چندان جالب نبود و در بازی گم می‌شد. نیمه دومش بهتر بود، ولی هرگز نتوانست خودش را از دست دو مهاجم آژاکس رها کند.
۶- آندرس اینیستا
۷- چه بر سر راکیتیچ آمده، پس از آن چند بازی اول؟ می‌ترسیم او هم به بازیکنانی بپیوندد که شروع خوبی در بارسا داشتند و زود نابود شدند. او هم در نیمه دوم و مخصوصا اواخر بازی کمی بهتر شد.
۸- امشب سرخوشیم، زیاد بند داریم. آندرس اینیستا.
۹- تراستگن انگار هنوز نمی‌داند چگونه با دفاع‌هایش ارتباط برقرار کند. ببینید چقدر با کرنرها و ضربه‌های ایستگاهی مشکل دارد. لوییز انریکه چندان چشم به لیگ قهرمانان ندوخته و بیشتر به او برای تجربه بازی می‌دهد.
۱۰- آندرس اینیستا. گه توی آلوز، گه، گه، گه.
۱۱- کمی زود بود که بارسا بازی را برده بی‌انگارد. باز هم دوره بدی را گذراندند. اولین بار بود در این فصل که ناگهان بازی را وا می‌دادند. پیکه هنوز سرش در ابرهاست و پاهایش رویای رومبا رقصیدن دارند و حاصلش، تحفه‌ای بی‌بهاست به درگاه بی‌مقدار بعل زبوب. آنچلوتی گفته با داشتن رونالدو، تیم من بازی را با یک گل زده شروع می‌کند. ما با داشتن پیکه اگر یک گل عقب نباشیم، اقلا یک تیر دروازه عقب هستیم. حالا یک گل، حق آژاکس بود. بسیار هم حقشان بود.
۱۲- آندرس اینیستا. دوباره زنده. دوباره بی‌همتا
۱۳- پیکه، بعد از آن همه شاهکار، بازوبند را هم به دستش می‌بندد. کاپیتان پنجم بارسا. قحط‌الرجال. پدرو هم حتی بسیار شایسته‌تر از او بود برای یک بار تجربه داشتن بازوبند، پیش از تبعید.
۱۴- آندرس اینیستا. او را هم شاید بیش از دو سه سال دیگر نبینیم. بعد از چند بازی عجیب، دوباره به خودش آمده. می‌خروشد و می‌توفد و می‌شارد، و همه اینها به چه سادگی. بارسا با تعویض مسی و نیمار از هم نپاشید، ولی او همه بازی را با خودش از زمین بیرون برد. باید باور کنید آقای انریکه، که نمی‌شود به این راحتی همه بچه‌ها را به زمین آورد.
۱۵- و البته بچه‌های انریکه، انگار می‌توانند خوب پاسخ بدهند به مولایشان. ساندرو رامیرز فقط با یک موقعیت به دست آمده‌اش، کاری کرد که پدرو هفت هفته است به دنبالش می‌دود. دوست دارم روزی را ببینم که او و مونیر و رافینیا و سرخی روبرتو (این آخری را شک دارم) می‌شوند بازیکنان اصلی تیم.
۱۶- کلاه ها به افتخار آندرس اینیستا.
via Facebook

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: