R.E.M. – You

این چند وقت از R.E.M کم نگفته‌ام و هر از گاهی مجبورم چیزی هم اضافه‌اش کنم. امروز این کارشان گلویم را گرفت و فشار داد. خستگی روز کاری را یکجا از تنم بیرون کرد و خودش به جایش نشست و شد همه روزم. شروع آهنگ با آن صدای سیاه و تند و کثیف (به معنای خوب کلمه) گیتار و حنجره استایپ که آکاردئون‌وار در طول آهنگ باز و بسته می‌شود، فضای عجیبی می‌سازد. ریف، چنان ساده و سرراست است که اصلا می‌شود گفت وجود ندارد. به درام گوش کنید که چه ساده است و قاطع. ناگهان می‌آید روی آهنگ و لحظه‌ای بعد پنهان شده است. حجم صدایی که گیتارها تولید می‌کند، وحشتناک است و این وسط صدای مخوف بیس، دلهره به وجود آهنگ می‌پاشد و ضربان. از آن سو، گیتار لید با صدای روشن و شفافش، هماهنگی خوبی با گلوی زیبای استایپ دارد و ترانه پر از آفتابش. شعر، معصومیت دارد و کودکی و عشق و شهوت و حسرت. می‌گوید که بگذار آفتاب از لابه‌لای ابرها بتابد، بگذار که دهانت را ببوسم، همه اسباب‌بازی‌های گاز زده بچگی‌هایم در لبخند توست. می‌گوید که دیوانه می‌خواهمت، همین بمان. در آخر هم با او به اوج می‌رسد و ضربان گیتار، آهنگ را به پایان می‌برد. انگار که سیر شده است از او و حالا وقت رفتن است. وقت مردن. یا شاید هم وقت بیدار شدن از رویایی شیرین و آشفته.
دو ساعت است که پشت سر هم دارم گوشش می‌دهم و هنوز خسته نشده‌ام. این را حتما گوش کنید. نمی‌دانم از کجا پیدایش شد و چنین نزارم کرد. کلیپ را احتیاج نیست ببینید.

via Facebook https://www.youtube.com/watch?v=HlOt3Wf-5qI

Advertisements

برچسب‌ها: ,

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: