September 13, 2014 at 06:02PM

وقتی پیکه به زمین می‌آید، شالوده بارسا از هم می‌پاشد. در آن سوی میدان، نیمار با هر صد متری که راه می‌رود، ده هزار یورو به قیمت بازارش افزوده می‌شود و مسی، دوباره شده است همان دیوی که می‌شناختیم. برای به بازی گرفتن مونیر در ترکیب ثابت هنوز کمی زود است و با آمدن نیمار معلوم شد که بارسا چه کار می‌تواند بکند. دیدن درک متقابل او و مسی، زیباست. بارسا انگار یاد گرفته که بی‌توپ هم می‌شود بازی کرد. می‌توانند مالکیت را به حریف بدهند و باز هم بر بازی کنترل داشته باشند. گل اول را احتمالا باید به نام لوییز انریکه نوشت با آن فریاد ناگهانی، که همان لحظه تیم را به جلو راند و باعث توپ‌گیری و گل شد. آتلتیکو هم بسیار خوب بود. برای بازی آمده بود. زیبا و شجاعانه بازی می‌کرد و اگر در آن بیست دقیقه آخر توان تیم تمام نمی‌شد، بارسلونا کار سختی پیش رو داشت. دوباره بهانه‌ای داریم برای هیجان زده شدن. حالا گیرم که همه بارسلونا وابسته به مسی باشد. خوب به جهنم که وابسته باشد. مگر چند سال دیگر می‌توانیم او را ببینیم؟
via Facebook

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: