NME Blogs | The Story Behind Jeff Buckley’s Most Extraordinary Vocal Performance Of ‹Grace›

بیست سال پیش، جف باکلی در انگلستان نه تنها شناخته شده نبود، که او را «باحال» هم حتی نمی‌دانستند؛ شاید چیزی مثل جیمز بلانت با کمی طعم نیکل‌بک. تلاشهای مدیر برنامه‌هایش برای وادار کردن ایستگاه‌های رادیویی به پخش کارهای او، بی‌فایده بود و هر چه از استعداد باکلی می‌گفت، فایده‌ای نداشت. یک روز که سرپرست تور داشت او را برای مصاحبه‌ای به رادیو می‌برد، به ترافیک سنگین خوردند و دیر رسیدند. مجری برنامه برای پر کردن زمان شروع کرد به توضیح درباره پدر جف، تیم باکلی. جف پدرش را فقط یک بار دیده بود، آن هم وقتی که او هشت ساله بود و چهار سال بعد هم تیم بر اثر اُوردوز مرد. با این وجود جف مجبور بود زیر سایه نام بزرگ پدرش زندگی کند. به استودیو که رسیدند، جف به شدت عصبانی بود و سوال‌های مجری برنامه را بسیار سرد و کوتاه پاسخ می‌داد، تا جایی که همه فکر کردند ممکن است استودیو را ترک کند. به جای این، باکلی همه خشم و سرخوردگی خود را در به یاد ماندنی‌ترین اجرای آهنگ معروفش Grace بیرون ریخت.
آن روز عصر، اولین اجرای باکلی در لندن انجام شد و استقبال چنان خوب بود که مدیر برنامه‌هایش همانجا سالن بزرگتری پیدا کرد و پرسید که آیا او می‌تواند برنامه دیگری اجرا کند یا نه، و جف باکلی فقط در پنج دقیقه تبدیل به سوژه اول صحنه راک شد.
باید این آهنگ را (دوباره) گوش کنید.
via Facebook http://nmem.ag/AmCDg

Advertisements

برچسب‌ها: ,

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: