April 09, 2014 at 10:54PM

۱- گه بگیرندش. باختیم به یکی از کثیف‌ترین و ملعون‌ترین تیم‌های تاریخ، که افسارش به دست یکی از جاکش‌ترین و قوادترین بازیکنان و مربیان تاریخ است. سه سال بود که دندان‌هایمان را به هم می‌ساییدیم و کسی پیروز بیرون نمی‌آمد. حالا وقت باخت رسیده بود، زشت و کریه.
۲- آتلتیکو، تنها همان ده دقیقه اول خطرناک نبود. هر توپی که به جلو می‌بردند، خطرناک بود. دفاع ما، کهنه یک شب مانده به پای بچه بود، گهی. هافبک، به جز چابی آن هم در دقایقی، وجود نداشت. بس که کفتارهای مادریدی دویدند، ما انگار در بازی نبودیم. آنها قلبهای‌شان را در زمین پیاده می‌کردند و ما خجالت می‌کشیدیم از بازی کردن. زورمان نمی‌رسید. نه تنها خسته بودیم، که بی‌روحیه و بی‌برنامه نیز.
۳- تاتا گفته بود که فکر می‌کردم هر بلایی می‌توانست سرمان بیاید، آمده و تمام شده. ناگهان والدز مصدوم شد. آن موقع هنوز نمی‌دانستیم که چه فضاحتی به بار آمده پشت درهای لامزیه. امشب دیدیم که چگونه یک تیم می‌تواند ذره ذره آب شود و تحلیل رود، بعد منتظر تلنگر آخر بنشیند و به سادگی فرو بپاشد. ما حتی حال محکم ایستادن نداشتیم.
۴- امشب را بگذارید پینتو بهترین بازیکن تیم‌مان باشد. سه گل مسلم را نجات داد. بقیه تیم هم برود کشک بسابد. اینیستا یکی از بدترین بازی‌های دوران ضعفش را کرد، سسک خودش را به سختی پیدا کرد، مسی انگار از پیش‌ ترسیده و باخته بود، تعویض‌ها هم فقط ناامیدی ما را بیشتر کرد. حالمان بد است اصلا.
۵- دیگر حرفی نداریم. بارسای پشت صحنه، همه نمایش درخشان بارسای درون زمین را خراب کرد. ما هم خداحافظی می‌کنیم با نوشتن در باره‌اش. بدرود ای برتر از باشگاه، چنین گفت بامداد خسته.
via Facebook

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: